ဘာရယ္မဟုတ္

စာမေရးျဖစ္တာ ၾကာသြားျပီမို႔ ေရးစရာမရွိတာ ေရးေနတာပါ။

ခုတေလာ ခံစားရတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြ အေတြးေတြကို ေရးလိုက္ပါမယ္။

၁။ အလုပ္အကိုင္မရွိျခင္းသည္ လူေတြကို စိတ္ဓာတ္ပ်က္ျပား ဦးတည္ခ်က္ မဲ့ေစသည္။
၂။ တစ္သက္တာမွာ ေနာင္တအရဆံုး လုပ္ရပ္ႏွစ္ခု ရွိခဲ့သည္။ တစ္ခုမွာ တစ္ေယာက္ေသာသူကို နာက်င္စရာစကားမ်ားေျပာခဲ့ျခင္း ႏွင့္ တစ္ခုမွာ စကၤာပူသို႔လာရန္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ျပီး ဆရာဝန္လိုင္းကို စြန္႔လႊတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
၃။ ကိုးရီးယားကားေတြမွာ မင္းသမီးက သူ႔ကိုအရမ္းခ်စ္ အရမ္းဂရုစိုက္တဲ့သူကို အားနာေပမယ့္ ဘယ္လိုမွ ျပန္မခ်စ္ႏိုင္။ မင္းသမီးကို သိပ္ဂရုမစိုက္တဲ့ အဓိကမင္းသားကိုသာ တမ္းတမ္းစြဲျဖစ္ေနတဲ့ ဇာတ္ကားမ်ိဳးေတြ အရင္တုန္းက အရမ္းမုန္းခဲ့သည္။ ကိုယ္ခ်စ္ကိုမလိုခ်င္ သူခ်စ္ကိုသာရွာမယ္ဟု အျမဲေၾကြးေၾကာ္ခဲ့သည္။ But now... I think I can accept .. the fact that human minds are complicated and feelings can't be controlled by brain.
၄။ အနာဂတ္ကို စဥ္းစားသည့္အခါ အရမ္း မြန္းၾကပ္လာသည္။ မေရရာ မေသခ်ာတဲ့ ဘဝကို အလြန္စိတ္ပ်က္ မုန္းတီးမိသည္။
၅။ စကၤာပူ အစိုးရကို ေသေလာက္ေအာင္ စိတ္ပ်က္သည္။ အလြန္အမင္း မုန္းတီးမိသည္။ ေနာက္ထပ္ ဘယ္ေတာ့မွ ေျခမခ်ဖို႔လည္း ဆံုးျဖတ္မိသည္။
၇။ မားမားကို အရမ္း အရမ္း အရမ္း လြမ္းသည္။
၈။ ဘဝရဲ႔ အၾကမ္းအတမ္း အေကြ႔အေကာက္ေတြကို ရင္ဆုိင္ဖုိ႔ သတၱိရွိေအာင္ ပိုၾကိဳးစားရမည္။
၉။ ျမန္မာႏုိင္ငံ တိုးတက္ေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ တစ္ဖက္တစ္ပန္းကေန ပါဝင္ကူညီေပးခ်င္သည္။
၁၀။ စာကို ပိုျပီး ၾကိဳးစားရမည္။