အေမျဖစ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵ

မွတ္မိေသးတယ္.. အဲဒီတုန္းက အေမ့ရဲ႔၀င့္ၾကြားတဲ့မ်က္လံုးေတြ.. သမီးအတြက္ ဂုဏ္ယူပီတိျဖစ္ေနတဲ့
အေမ့မ်က္ႏွာ... ႏွစ္စဥ္ ဆုေပးပြဲအခမ္းအနားတုိင္း အေမျပံဳးတဲ့ အျပံဳး..

ဆယ္တန္း ဖ်ားတုန္းက ေဆးခန္းတစ္ခါသြားခဲ့ရတယ္။ ေဆးခန္းက အျပန္ ဆရာ၀န္ဆိုင္းဘုတ္ေလးကိုၾကည့္ျပီး..
" ေတြ႔လား အထူးကု ဆရာ၀န္တဲ့ အဲဒီလိုဘြဲ႔ရေအာင္ လုပ္ေနာ္ စာေတြ အမ်ားၾကီးဖတ္..အမ်ားၾကီးသင္.. ".
အေမ ျဖစ္ေစခ်င္တာ ဆရာ၀န္မတဲ့။ အမ်ိဳးထဲက ေက်းဇူးရွင္ အေဒၚက ဆရာ၀န္မဆိုေတာ့ သူလည္း ကိုယ့္သမီးကို ဆရာ၀န္ျဖစ္ေစခ်င္မွာေပါ့။

တစ္သက္လံုး အေမ့ စကားနားေထာင္တဲ့သူ.. အေမ့ရဲ႔အားေပးစကားအတုိင္း ၾကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။
အေမ ေမွ်ာ္လင့္တဲ့အတိုင္းလည္း ေဆးလိုင္းရခဲ့တယ္။ အဲဒီတုန္းက အေမ အိမ္မက္ေတြ အမ်ားၾကီး မက္ခဲ့မွာပဲေနာ္။။
ဒါေပမယ့္ တကၠသိုလ္ေရြးဖို႔ အခ်ိန္ေရာက္လာတဲ့အခါ အေမရဲ႔ အိမ္မက္ေတြပ်က္လြင့္လာတယ္.. ကၽြန္မအတြက္ကေတာ့ စိတ္အညစ္ဆံုးကာလလို႔ ဆိုရမလားပဲ...
ျမန္မာျပည္မွာ ဆရာ၀န္ေပါင္းမ်ားစြာ.. အလုပ္မဲ့နဲ႔.. တရုတ္လူမ်ိဳးျဖစ္တဲ့ ကၽြန္မအတြက္ကေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နည္းပါးတယ္လို႔ အေဖယူဆတယ္။
အေကာင္းဆံုးလမ္း..အသင့္ေတာ္ဆံုးလမ္းကို အေဖေလွ်ာက္ခုိင္းတယ္..အေမက သေဘာမက်ေပမယ့္ မကန္႔ကြက္ႏိုင္ဘူး။
ဒီလိုနဲ႔ပဲ ကၽြန္မ ေဆးတကၠသိုလ္ဆိုတာ. တစ္ေခါက္ပဲ ေရာက္ခဲ့ဖူးျပီး... အေမ့ရဲ႔ဆႏၵကို မျဖည့္ႏုိင္ခဲ့ဘူး။ အမွန္အတုိင္းေျပာရရင္ ၀မ္းနည္းမိပါတယ္။ အရမ္းခင္မင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လည္း ေ၀းခဲ့ရတယ္၊
အေမ့စိတ္ကူးကိုလည္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ေအာင္ မလုပ္ေပးႏိုင္ဘူးဆိုျပီးေတာ့..။
ဒါေပမယ့္ ဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႔စကားက ကၽြန္မကို အင္အားေတြ အျမဲေပးတယ္။
"ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ ဘာပဲလုပ္လုပ္ ကုိယ္လုပ္တဲ့အလုပ္မွာ အျမဲတမ္းထူးခၽြန္ေအာင္ၾကိဳးစားတဲ့။"

၁လပိုင္းက အေမလာလည္သြားတယ္။ ေက်ာင္းကိစၥကို ေမးျပီးေတာ့ မာစတာ.. Ph.D ရေအာင္လုပ္တဲ့.. ။ ျဖစ္ေစခ်င္ေနတဲ့ အေမ့ရဲ႔ဆႏၵေတြ... တစ္ခ်က္ေလး ျငင္းဆန္ႏုိင္ဖုိ႔ အင္အားေတာင္မရွိခဲ့ဘူး။
ေျပာေတာ့ ေျပာလိုက္ပါတယ္.. အေမ့သမီးေဂါက္သြားမွ အေမ ျပဳစုေနရဦးမယ္လို႔. :D

ဒါေပမယ့္ ဆရာ၀န္မျဖစ္ေတာ့ေပမယ့္ တာ၀န္ယူရမယ့္ အလုပ္တိုင္းမွာ.. အေမဂုဏ္ယူႏိုင္ေအာင္ အျမဲၾကိဳးစားေနပါမယ္။
အေမ့သမီးလို႔ လူတုိင္းကို အေမ ေခါင္းေမာ့ လက္မေထာင္ျပီး ေျပာႏုိင္ေအာင္လည္း ၾကိဳးစားရပါဦးမယ္.. :)