ဆယ္တန္းတုန္းက ဓာတုေဗဒ သင္တဲ့ ဆရာမ ေဒၚၾကည္ၾကည္၀င္း ေျပာခဲ့တဲ့ စကား တစ္ခြန္းရွိတယ္။
ဒီတစ္သက္ လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ အရာေတြထဲမွာ ေနာင္တအရဆံုး အရာတစ္ခု ရွိတယ္တဲ့။ အဲဒါက ေမာင္ႏွမေတြနဲ႔ လက္တည့္စမ္းျပီး အရက္ တစ္ခါ စမ္းေသာက္ခဲ့တာတဲ့။ ဘုရားမၾကိဳက္တဲ့အရာ.. အကုသိုလ္ေတြ လုပ္ဖုိ႔ လွဳံေဆာ္ေပးႏုိင္ဆံုး အရာ တစ္ခု ကို သူ လုပ္ခဲ့မိတာ ေနာင္တအရဆံုးတဲ့။
အဲဒီ စကား ၾကားျပီး ေနာက္ပိုင္း ငါ အရက္နဲ႔ ပတ္သတ္တာေတြ လံုး၀ မေသာက္ဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ထားခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ခုေနာက္ပိုင္း အေတြးအေခၚေတြ ေျပာင္းလာတယ္ စိတ္ဓာတ္ေတြ ေျပာင္းလာတယ္။ လက္တည့္စမ္းခ်င္တဲ့ စိတ္ဆိုတာ ဒါမ်ိဳး ေနမယ္။ ျပီးေတာ့ "Learn to socialize" ဆိုတဲ့ စကားေနာက္ကြယ္မွာ ပုန္းျပီး စမ္းသပ္မိတယ္။
ခုထိေတာ့ အရက္မေသာက္ဖူးေသးပါဘူး။ အရက္နံ႔ကို မခံႏိုင္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဘီယာ၊ ၀ိုင္ နဲ႔ ထန္းရည္ ေတာ့ စမ္းျပီးျပီ။ ၀ိုင္ကေတာ့... ျပန္သတိမရခ်င္တဲ့ ေန႔ တစ္ေန႔ မွာ စေသာက္ဖူးတယ္။ ဘီယာကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ရက္ေလာက္က ေသာက္ၾကည့္တယ္။ ဘီယာဆိုေပမယ့္ Fruit Beer ပါ.. ဒါေပမယ့္လည္း နည္းနည္း ခါးတာပဲ။ ၀ုိင္နဲ႔ ဘာမွ မျဖစ္ေပမယ့္ ဘီယာကေတာ့ သံုးငံုေလာက္ဆို စမူးေနျပီ။ အိမ္မွာ ေသာက္လို႔ ေတာ္ေသးတယ္။ သူကေတာ့ ေျပာတယ္ အဲဒါ မေသာက္ဖူးေတာ့ အူရိုင္းသြားျပီး မူးတာတဲ့..။ မူးေနလို႔လားမသိဘူး အဲ့ဒီေန႔က ေတာ္ေတာ္ စကားေျပာတယ္။
အခု ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ လူက ၂၀ေက်ာ္ေနျပီ.. ရင့္က်က္တာလည္း မဟုတ္ေသးပါဘူး။.. အမွားေတြလည္း ဆက္တုိက္လုပ္ေနတုန္း။ ျပီး ဘာမဆို စမ္းသပ္ခ်င္ေနတဲ့ စိတ္ရွိလာတယ္.. ျဖစ္ေသးဘူး.. ဘီယာ အဆင့္နဲ႔ ရပ္ထားရမယ္။.. အရက္ေတာ့ မခံႏိုင္ဘူး..
လူက ပ်က္စီးဖုိ႔ လမ္းအစမွာ ရပ္မိေနတယ္။ ဘာေတြ ျဖစ္ေနလဲ ကိုယ့္ကုိယ္ကို သိတယ္။ ေနာက္မဆုတ္ေနေပမယ့္ ေရွ႔ေတာ့ မတိုးႏိုင္ဘူး။ မၾကာခင္ လမ္းလႊဲေပၚလာမွာပါ .. အခ်ိန္ကို ေစာင့္ရမွာေပါ့။
No comments:
Post a Comment